7 - نعم العبادة العزلة 9889 . 8 - من انفرد عن النّاس صان دينه 8265 . 9 - من انفرد عن النّاس أنس باللهّ سبحانه 8644 . 10 - السّلامة في التّفرّد 328 . 11 - الانفراد راحة المتعبّدين 661 . 7 - خوب عبادتى است گوشه‌گيرى ( به همان مقياس كه گذشت ) . 8 - هر كه از مردم منفرد گردد ( و در تنهائى بسر برد ) دين خود را حفظ نموده است ( چون نوعا مردم آلوده به معصيت مى باشند ) . 9 - هر كه از مردم تنهائى گزيند به خداى سبحان انس گيرد . 10 - سلامتى ( از گناه و رنج و گرفتارى دنيا و آخرت در استقلال و تابع نبودن ، و يا ) در تنهائى و كناره گرفتن از خلق است ( اين مطلب روشن است ، زيرا گر چه از آيات و روايات و مذاق شرع كناره گيرى از خلق و تنهائى نكوهيده شده ، زيرا چنين عملى ضد دستوراتى است كه به مشورت ، و زيارت مؤمنين ، وصله و احسان ، و امر به معروف و نهى از منكر ، و صدقات ، و ترغيب به علم و دانش ، و ترويج ، و حقوق مؤمنين بر يكديگر ، و معاشرت با مردم ، و رفع نيازمنديهاى آنان ، و دفاع از اسلام و جهاد ، و ساير قوانين و آيين نامه‌هاى اسلام داده شده ، اما در عين حال چون اكثر مردم خود را از معاصى و گناهان بالأخص گناهانى مانند دروغ ، و غيبت و تهمت و سوء ظن و حسد ، جلوگيرى نكرده ، كنترلى ندارند ، از اين جهت سلامتى انسان را در تنهائى بيان كرده اند ، و اين عمل يك نوع ارشاد است نه يك قانون و دستور ، و لذا اگر كسى مىتواند خود را كنترل كند ، بايد تفرّد را كنار گذارده ، در ميان اجتماع آيد و به نيازمنديهاى آن بپردازد ، و اگر عزلت را برگزيند با وجود نياز اجتماع به او گناه بزرگى را مرتكب گشته چنان كه روايت شده : هر كه صبح كند و به امور مسلمين اهميّت ندهد مسلمان نيست و مانند آن فراوان ديده شده كه در جاى خود بحث خواهد گرديد . 11 - تنهائى راحت و آسايش عبادت كنندگان است ( چون وجود ديگران براى